วิลเลียม แมคคินลีย์

นักศึกษาที่ไม่สำเร็จการศึกษา

ในวังวาดที่ยิ่งใหญ่ของทำเนียบขาว วิลเลียม แมคคินลีย์ยืนเป็นชายที่มีอำนาจมาก เขาเป็นวีรบุรุษสงคราม นักการเมืองที่มีประสบการณ์ และเป็นประธานาธิบดีคนที่ 25 ของสหรัฐอเมริกา แต่เมื่อเขานั่งอยู่ในคณะรัฐมนตรีโดยมีชายที่แสดงถึงการเรียนจบจากมหาวิทยาลัยไอวี ลีก เขารู้สึกถึงเงาที่ไม่ชัดเจนหลังใบหน้าที่มีเกียรติของเขา

ม้วนกระดาษที่หายไป

ความยากลำบากทางการเงินและโรคที่รุนแรงทำให้แมคคินลีย์ต้องออกจากมหาวิทยาลัยอัลเลเกนี ก่อนที่เขาจะจบการศึกษา แม้ว่าเขาจะเรียนกฎหมายและผ่านการสอบ แต่การไม่มีปริญญาที่เสร็จสมบูรณ์นั้นทำให้เขารู้สึกเสียใจเสมอ ความเสียใจนี้ไม่ได้เกิดจากความรู้ที่ไม่เพียงพอ - เขาเป็นผู้อ่านหนังสืออย่างกระตือรือร้นและเป็นนักปฏิบัติงานที่ยอดเยี่ยม - แต่เกิดจากความปรารถนาที่จะให้การยอมรับแก่คนรุ่นต่อไปซึ่งเป็นสิ่งที่เขาถูกปฏิเสธ

ทิศทางเชิงปฏิบัติ

ความไม่มั่นคงภายในนี้กลายเป็นทรัพย์สินทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา เพราะเขาไม่มีภูมิหลังทางวิชาการที่มีระดับเดียวกับเพื่อนร่วมงานของเขา แมคคินลีย์จึงยังคงเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับคนอเมริกันชั้นแรงงาน เขาไม่พูดถึงทฤษฎีทางวิชาการสูงๆ แต่พูดถึงความเป็นจริงเชิงปฏิบัติ ทิศทางเชิงปฏิบัตินี้ชี้นำเขาเมื่อเขานำประเทศผ่านสงครามสเปน-อเมริกาและกำหนดมาตรฐานทองคำ ซึ่งเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจอเมริกัน

สัญลักษณ์แห่งความโชคดี

แมคคินลีย์มักจะสวมดอกกุหลาบแดงบนปกเสื้อของเขา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ส่วนตัวของความโชคดี ในบ่ายวันที่ 6 กันยายน 1901 ขณะที่เขากำลังพบปะกับประชาชนที่งานนิทรรศการแพน-อเมริกัน เขาปลดดอกไม้โชคดีของเขาและมอบให้กับเด็กหญิงอายุ 12 ปี ชื่อ Myrtle Ledger หลายวินาทีต่อมา ความโชคดีของเขาหมดไป ผู้ก่อการร้ายก้าวไปข้างหน้าและยิงสองนัด

การยอมรับในตอนท้าย

แม้ในช่วงวันสุดท้ายที่เจ็บปวดของเขา ชายที่รู้สึกว่าไม่มีการศึกษาที่ดีนั้นแสดงให้เห็นถึงความสงบในใจ เมื่อเขากำลังจะสิ้นลมหายใจ คำพูดสุดท้ายของเขาคือการยอมรับอย่างสงบ: *"เป็นทางของพระเจ้า จะต้องทำตามพระประสงค์ของพระองค์ ไม่ใช่ของเรา"* เขาตายไปพร้อมกับความไม่มั่นคงภายในที่เงียบๆ ของเขา โดยไม่รู้เลยว่าประวัติศาสตร์จะจดจำเขาไม่ใช่จากปริญญาที่เขาไม่มี แต่จากจักรวรรดิที่เขาก่อตั้งขึ้น