ออร์วิลล์ ไรท์

การบินของพี่น้องไรท์

ในวันที่มีลมแรงในเดือนธันวาคม 1903 ออร์วิลล์ ไรท์ นอนคว่ำบนปีกเครื่องบินที่ดูอ่อนแอ มือของเขากำควบคุม ในช่วง 12 วินาที เขาไม่ได้ถูกผูกมัดกับโลกอีกต่อไป เขาและพี่ชายวิลเบอร์ได้ทำสิ่งที่มนุษย์ฝันไว้มาเป็นเวลานานแล้ว: การบินที่มีพลังและควบคุมได้ นั่นเป็นช่วงเวลาแห่งชัยชนะที่บริสุทธิ์และใสกระจ่าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชัยชนะนั้นจะถูกบดบังด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสำหรับพลังทำลายล้างที่พวกเขาปลดปล่อยออกสู่โลก

ร้านขายจักรยาน

การเดินทางไปที่คิตตี้ฮอว์กเริ่มต้นที่ร้านขายจักรยานที่มีความอ่อนต้อยในเดย์ตัน โอไฮโอ พี่น้องไรท์ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ในความหมายทั่วไป แต่เป็นช่างเครื่องมือกับรายละเอียดที่ติดตามอย่างขยันขันแข็ง พวกเขารู้ว่าคำตอบสำหรับการบินไม่ใช่แค่การยก แต่ยังรวมถึงการควบคุมด้วย พวกเขาสร้างอุโมงค์ลมของตัวเอง ทดสอบรูปร่างปีกหลายร้อยแบบ และแก้ปัญหาการควบคุมแกนสามที่ซับซ้อน ความสำเร็จของพวกเขาตั้งอยู่บนความล้มเหลวเล็กๆ นับพันครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งถูกบันทึกและวิเคราะห์อย่างละเอียดในความพยายามร่วมกันเพื่อไปถึงท้องฟ้า

ลมที่คิตตี้ฮอว์ก

คิตตี้ฮอว์ก รัฐนอร์ทแคโรไลนา ให้ลมที่สม่ำเสมอและทรายอ่อนที่พวกเขาต้องการสำหรับการทดลอง พวกเขาอาศัยอยู่ในกระท่อมไม้ ต่อสู้กับยุงและความโดดเดี่ยว พี่น้องทดสอบเครื่องบินเลื่อนหลังเครื่องบินเลื่อน พวกเขาฝึกให้รู้สึก "รู้สึก" ลม คาดเดากระแสลมและความเงียบ เมื่อพวกเขาบวกเครื่องยนต์และใบพัด - ซึ่งพวกเขาต้องออกแบบด้วยตัวเอง - พวกเขาไม่ใช่แค่นักบิน แต่ยังเป็นวิศวกรการบินเชิงกลอีกด้วย การบิน 120 ฟุตสั้น แต่เปลี่ยนโลกไปตลอดกาล

สงครามสิทธิบัตร

หลังจากความสำเร็จ พี่น้องพบว่าตัวเองต้องต่อสู้ในคดีสิทธิบัตรที่ขมขื่น พวกเขาเริ่มปกป้องการประดิษฐ์ของตนเองมากขึ้น ใช้เวลาหลายปีในห้องพิจารณาคดีมากกว่าในอากาศ ช่วงเวลานี้ของสงครามกฎหมายขัดขวางนวัตกรรมในด้านการบินของอเมริกา และส่งผลกระทบอย่างหนักต่อสุขภาพและจิตวิญญาณของพวกเขา วิลเบอร์เสียชีวิตในปี 1912 เหลือให้ออร์วิลล์แบกภาระของมรดกของพวกเขาเพียงผู้เดียว เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงหลังของชีวิตในการปกป้องความสำคัญของการบินเป็น "คนแรก" ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่มักจะทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้ามากกว่าการต่อสู้เดิมเพื่อการบิน

น้ำหนักของอากาศ

ความเสียใจที่ลึกที่สุดของออร์วิลล์คือการเปลี่ยนแปลงของเครื่องบินจากเครื่องมือของสันติภาพและพาณิชย์เป็นอาวุธทำลายล้าง เขาได้เห็นการใช้ประดิษฐ์ของเขาในสองสงครามโลก การส่งความตายจากท้องฟ้าเหนือเมืองที่เขาคิดไม่ถึง "เรากล้าหวังว่าเราคิดค้นสิ่งที่จะนำสันติภาพที่ยั่งยืนมาสู่โลก" เขาเคยพูด "แต่เราพูดผิด" เขาเสียชีวิตในปี 1948 เป็นชายที่ให้ปีกแก่มนุษยชาติ เพียงเพื่อดูในความสยองว่าพวกเขาถูกใช้เพื่อโบยบินไปสู่การทำลายล้างของมันเอง