De Koningin van Camden
"Ik denk niet dat ik met roem zou kunnen omgaan. Ik zou gek worden."
Heeft de Britse soulmuziek nieuw leven ingeblazen en de weg vrijgemaakt voor artiesten als Adele, terwijl haar publieke strijd een wereldwijd gesprek over verslaving en media-ethiek ontketende.
Voordat het bijenkorfkapsel en de eyeliner een wereldwijd erkend silhouet werden, kwam Amy uit Southgate, Londen, met een stem die klonk alsof ze vijftig jaar in whisky en rook was gedrenkt. Ze was een jazz-purist in een popwereld, een meisje dat Dinah Washington en Sarah Vaughan aanbad. Haar debuut, *Frank*, was een kritisch succes, maar het was slechts de opwarmronde voor de vuurstorm die zou komen.
Gebroken hart voedde haar meesterwerk. *Back to Black* was niet zomaar een album; het was een publieke autopsie van een relatie. Met de Dap-Kings die een Motown-achtergrond verzorgden, goot Amy haar toxiciteit en verdriet in nummers die onmiddellijk tijdloos waren. Ze won vijf Grammy's in één nacht, nam ze via satelliet in ontvangst vanuit Londen, en zag er verbijsterd en kwetsbaar uit. Het meisje uit Camden was nu de grootste ster op de planeet.
Maar roem was het gif dat ze had voorspeld. Naarmate haar verslaving aan alcohol en drugs uit de hand liep, daalden de media als gieren neer. Elke misstap, elke traan, elk chaotisch moment werd gefotografeerd en verkocht. De wereld keek naar een slow-motion tragedie, vaak lachend in plaats van helpend. Ze werd een mikpunt van spot op late-night-tv terwijl ze vocht voor haar leven. Haar grootste spijt was het verlies van de privacy die ze nodig had om te genezen, gevangen in een glazen stolp waar haar pijn publiek entertainment was.
Op een warme julimiddag op Camden Square stopte de muziek. De giftige relatie met de wereld - en met de middelen die ze gebruikte om ermee om te gaan - eiste uiteindelijk zijn tol. Ze trad toe tot de tragische '27 Club' en liet een erfenis van rauwe, ongefilterde genialiteit achter. De stilte die ze in Camden achterliet, is oorverdovend, alleen gevuld door de echo van een stem die slechts één keer in een generatie voorkomt.
Amy Winehouse (1983–2011) was een Engelse zangeres en songwriter, bekend om haar diepe, expressieve contrazang en haar eclectische mix van muziekgenres.
Geboren in Southgate, Londen.
Release van haar debuutalbum.
*Back to Black* wordt uitgebracht met lovende kritieken.
Haalt de Grammy Awards binnen.
Dood aangetroffen in haar huis in Camden.
Frank: Haar door jazz beïnvloede debuut dat haar talent aan het Verenigd Koninkrijk voorstelde.
Back to Black: Het wereldwijde fenomeen dat moderne soulmuziek opnieuw definieerde.
Lioness: Hidden Treasures: Een postume verzameling die onuitgebrachte juweeltjes onthult.
Grammy Awards: 5 overwinningen in 2008, waaronder Record of the Year en Song of the Year.
Ivor Novello Awards: 3 overwinningen voor songwriting.
Ze bracht authenticiteit terug in de popmuziek en blijft een waarschuwend verhaal over de wreedheid van de beroemdheidscultuur.
Overleden aan alcoholvergiftiging op 23 juli 2011 in haar huis in Camden, Londen. Ze was 27 jaar oud.
Fluisteren door de tijd