J. Robert Oppenheimer

Ang Apoy ni Prometheus

Si J. Robert Oppenheimer ay isang taong may napakalawak na talino at malalim na panloob na tunggalian. Bilang pang-agham na direktor ng Manhattan Project, pinamahalaan niya ang pinakamahalagang teknolohikal na pagtalon sa kasaysayan ng tao—ang paglikha ng atomic bomb. Ngunit ang tagumpay ng kanyang misyon ay naging ugat ng kanyang habambuhay na pagdurusa. Siya ay isang modernong Prometheus na nagbigay sa sangkatauhan ng apoy ng mga bituin, para lamang mapanood nang may sindak habang ang apoy na iyon ay ginagawang abo ang mga lungsod. Para kay Oppenheimer, ang nakamit na ito ay hindi isang tagumpay ng agham, kundi isang tragikong paglampas sa isang moral na hangganan na wala nang balikan.

Ang Trinity Test at ang Tinig ng Gita

Noong Hulyo 16, 1945, alas-5:29 ng umaga, ang disyerto ng New Mexico ay naliwanagan ng isang ilaw na mas masigla kaysa sa isang libong araw. Habang ang unang mushroom cloud ay pumapailanlang, hindi nakipagdiwang si Oppenheimer sa kanyang mga kasamahan. Sa halip, ang mga sinaunang Sanskrit na berso ng Bhagavad Gita ay umalingawngaw sa kanyang isipan: "Ngayon, ako ay naging Kamatayan, ang tagapuksa ng mga mundo." Sa nakabubulag na kislap na iyon, naunawaan niya na hindi lamang siya nakagawa ng isang armas; radikal niyang binago ang relasyon ng sangkatauhan sa sarili nitong kaligtasan. Ang bigat ng pagkakaunawang ito ay nagsimulang dumurog sa kanya bago pa man mahulog ang mga bomba sa Japan.

Dugo sa mga Kamay at ang Lamig ng Kapangyarihan

Ang pambobomba sa Hiroshima at Nagasaki ay nagpabago kay Oppenheimer mula sa isang pambansang bayani tungo sa isang taong minumulto ng mga kaluluwa. Sa isang pakikipagkita kay Pangulong Harry Truman sa Oval Office, inamin niya: "Ginoong Pangulo, nararamdaman ko na may dugo sa aking mga kamay." Si Truman, na isang taong may matigas na pragmatismo, ay walang pasensya sa moral na pagdurusa ng siyentipiko. Inabutan niya si Oppenheimer ng isang panyo upang punasan ang kanyang mga kamay at kalaunan ay tinanggihan siya bilang isang "iyaking siyentipiko." Ang pagtangging ito ay simula ng pag-iisa ni Oppenheimer. Naunawaan niya na bagama't siya ang nanganak sa halimaw, wala na siyang kapangyarihang ikulong ito.

Pamana ng Abo at Liwanag

Sa mga taon pagkatapos ng digmaan, naging mahigpit na kritiko si Oppenheimer ng nuclear arms race. Tinutulan niya ang pagbuo ng hydrogen bomb, sa takot na ito ay maging isang "genocidal" na armas. Noong 1954, dumanas siya ng isang mapanirang security hearing at tinanggalan ng kanyang clearance. Hanggang sa kanyang kamatayan noong 1967, dinala niya ang bigat ng kanyang nilikha. Ang kanyang pagsisisi ay hindi ang paglutas sa physics ng atom, kundi ang hindi niya pagkakahula sa pulitikal at moral na kabaliwan na susunod dito. Ngayon, ang pangalan ni Oppenheimer ay simbolo ng etikal na responsibilidad ng mga siyentipiko. Ang kanyang pamana ay hindi lamang ang abo ng Hiroshima, kundi ang liwanag din ng pagkakaunawa.